... Et arceo
(Перевод стихотворения Юлиана Тувима «...Et arceo»)
Odi profanum vulgus*: костёл или кофейня,
Республика, корона, цивильный ли, военный,
Народ, семья, община, читальня ли, учельня –
Всё хаосом залито и пустотой смертельной.
И в этом шумном веке диктаторских сообществ,
Среди тупого сброда и правящих убожеств,
Где пафос льва рождает мышиную вознейку,
Людей кучкуя в нудную мещанскую семейку,
Где крикуны прелаты среди пустых костёлов
Опять возносят башни в руинах Вавилона,
Где прямо среди гула гремящих механизмов
За одиноким сердцем толпа шпионит низко,
Я в этом раздражённом, жестоком, вспухшем веке
Иду чужим, молчащим, холодным человеком.
* Odi profanum vulgus et arceo – (лат.) отрывок из «Оды» Горация: «Презираю и гоню прочь невежественную толпу»
...Et arceo
Julian Tuwim
Odi profanum vulgus. Kościół czy kawiarnia,
Republika czy koni, wiec szewców czy armia,
Naród, gmina, rodzina, uczelnia, czytelnia -
Wszystko chaos i zgroza, i pustka śmiertelna.
I w tym hucznym stuleciu tyrańskiej wspólnoty,
Śród głupich wielkorządców i tępej hołoty,
Gdzie patos lwi rozdyma mrówczą krzątaninę,
Gromadząc ludzkość w nudną, mieszczańską rodzinę,
Gdzie pustego kościoła krzykliwi papieże
Na gruzach Babilonu - babilońskie wieże
Wznoszą pośród szwargotu wyszczekanych maszyn,
A chciwa czerń szpieguje samotność serc naszych,
W tym wieku rozjątrzonym, wydętym, okrutnym -
Przechodzę, mijam, milczę: obcy, zimny, smutny.


