Заяц

ШИКАРНО!

Очень забавно!!!

прелестно!

Прелесть!

А у меня Гном морковку ворует... "Про гнома". Са зборніка “Гішторыі дзеда Алега”. "Пра гнома". *** Кот прыпёр на хату гнома – на гародзе дзесь спаймаў… Прама скажам – ідыёма : “хітры гном – ката праспаў”… Прыцягнуў кот, значыць гнома, і патрабуе ўзнагароду. А з якой такой хваробы !? Гном жа – мой старЫ знаёмы… Я – з дзіцёнкаў з ім сябрую. Мы – раслі абодва тут. Маць кацячую такую ! Ты з чаго гэта ! – катУ... Ад слюнёў кацячых выцер, гнома мяккім ручніком. Ката, заразу – з хаты выпер, частую гнома – малаком... Я, дзеля супакойства нерваў, сам – канешні чарку хляпнуў. Ну, кацяра ! Ну і стэрва ! На сябра майго – і лапу... Можа ж шчэ, й пагрыз нямнога ? Пракусіў там, можа нешта ? Напужаў можа малОга ? Добра хоць – мой кот ня бешаны... Бача гном, што я бядую. Кажа – з ім усё ў парадку. Ён зазірнуў ў гарод, на градку, мОркву каб – ‘ узяць якую... Дзень быў ясны, прыпякала. Пад капустаю, ў цянёк, дзе нішто не замінала, ён, на хвіліначку – прылёг... АчунЯў ужо у пастцы, дзед Алег – твайго ката. Як жа тут не напужацца ? Думаў – зараз смертата... Во, хітруга, намякае – на лячэбны інтарэс ! Ладыць, чарку наліваю, на – здымай нярвовы стрэсс... ПагутОрылі, мы з гномам. Пра жыццёвыя турботы. Пра сям’ю, ў ягонным доме. І пра Грэцыю – а што там... Апасля пайшлі на грАды, каб час дарэмна не прапаў. Кот адчуваў, што вінаваты, і гному мОркву – сам капаў... *+* 12 чэрвеня 2014 г.

АЛЁНА ОЧЕНЬ ВЕСЕЛО И СВЕТЛО!!!

Здорово !!! очень....

Красиво! Игриво! Разноцветно! Спасибо, Алёна!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Замечательно!!