ЯК ВАЖНА

Як важна разумець, што ўсё ў жыцці не вечна,

Мяняецца, а разам мы, хвіліна за хвілінай.

Шапоча і цячэ імкліва, быццам рэчка,

То з пахам палыну плыве, то з водарам хваіны.

 

Кагосьці сустракаем, а каго губляем,

Губляем назаўжды, хаваецца іх шлях туманам.

Са слоў, што не паспеў сказаць, агорне шалем,

Калючым, сэрца, шэпчуць губы ноччу: «Мама, мама».

 

Наружу рвуцца словы — не сказаў учора,

А сёння слухаць іх няма каму, ляцяць у бездань.

Люстэрка паглядзела ў вочы, ды з дакорам...

Здавалася паспеецца, далёкі шлях да бедаў.

 

Жыццё, як нітка, абарвецца нечакана,

Цяпло дарыць патрэбна сёння, заўтра і заўсёды.

А не ў часы, калі на хвалях акіяна

Узнімецца душа, не адшукаць нам шлях да броду.