Я НЕ РАБЫНЯ...

Я, проста, Госпада люблю, я не рабыня,

Прад ім і іменем яго схіляюся ў паклоне.

Я частачка маленькая яго святыні,

Маленькая крупінка вечнага бяздоння.

 

Рабіць вучуся крок за крокам выбар верны,

Не дагадзіць хачу, а каб квітнела вечнасць.

Каб расквітнела ў полі жыта, а не церні,

Любоў бацькоўскую дало душою зведаць.

 

Люблю свой дом, радзімы край, Зямлю-матулю

З дачэрняй марай, каб цвілі, я не рабыня.

Надзеюся, што ў цяжкі час мяне прытуляць

Сваім крылом, вятры калючыя прыпыняць.

 

Бацькоўскай Божай ласцы дзякуй за прасторы,

У мроях не зблудзіць у цемры бездухоўнай.

Я не рабыня ні сягоння, і ні ўчора,

Прашу душу правесці Боскаю дарогай.