ПАРАСТКI

Расткi самасвядомасцi,
Культуры i духоўнасцi…
Што прараслi карэннямi,
Не зможа знiшчыць, нават, ураган.
Астрогамi i кратамi
Не загасiць, не ўтаймаваць вулкан!
 
Бо парасткi iмкнуцца ў неба-сiнь,
Задумайся! Ахвяры ацанi…
Няма той сiлы –
Што зможа затрымаць людскую плынь
Ды загубiць праростак у цянi.
 
На нiве прараслi зярняты…
Яны праб`юць сваiм растком гранiт,
Бо вельмi вабiць да святла iх...
Як моцны неадымавы магнiт!