Разговор с мышами.

Размова з мышамі.

Са зборніка “Гішторыі Дзеда Алега”.

 

Раз, пад вечар, цераз двор

прэ мышыная сямейка.

Затрымаў.

І пагуторыў,

што за хвароба нейкая

вас пагнала са двара ?

Можа дрэнна вам ў хляву ?

То лезьце ў пограб, дзетвара...

І не бярыця ў галаву,

што кот на вас мой зыркае...

Хвост, заразе абарву !

І капцюры павырву !

 

Вы ў хадзяйстве, можа й не

да якой карысьці...

Але жыць ў хляву, ў гаўне...

Разі ж гэта жЫцце ?

Калі Бог вас нарабіў,

дык ня мне судачыць...

Я ж ня нейкі там дзябіл,

дзеля чаго вы,

значыцца...

 

Кажуць, нейкі быў Патоп.

Усіх жа –

напрач патапіла...

А вы – жывыя...

Знама то –

вас у каўчэг пусцілі !

Значыцца быў нейкі сэнс,

на “за вас”, у Бога.

То і жывіце у мяне –

вас ня вельмі многа.

*+*

ноч, кава, Лоджыя