Путь...

Шлях...

 

Шляхі – людзей не зводзяць...

Можа, толькі зрэдку.

Ў здарэнні нейкім,

ці, у – неверагоддзі.

У кожнага – шляхі свае,

амаль сакрэтныя...

 

Шляхі – людзей не зводзяць...

На скрыжаваннях – сутыкаюць.

Жыццё – людзей разносіць,

быццам палаводдзе...

А што ж тады людзей яднае ?

 

Яднае мэта ?

Можа і яднае...

Але ж мяне бярэ сумненне –

у кожнага яна свая,

няведама якая...

Бо, мэта –

гэта вам не мода на адзенне.

Па подыумах мэта – не кульгае.

Не для паказаў мэта – а надзея...

 

Бывае мэта, для усіх – адна...

Калі з людзьмі улада – не у згодзе,

і трэба паўставаць, супраць улад – Народам.

Такая мэта –

у Народ людзей яднае...

*+*

ноччу, на Лоджыі, з кавай ды цыгарэткаю