Мне квіток да "Дзяцінства"
Мой чацвёрты верш на беларускай мове Буду вельмі ўдзячна за парады.
Калі ласка квіток да прыпынку "ДЗЯЦІНСТВА"
Грошай мне не шкада.Колькі трэба, скажы?
Там рамонкі на лузе, маёй маці хусцінка
Прытанцоўваюць з ветрам....То мае міражы.
Там зімой на надворку снег блішчыць на марозе
І здаецца жывым у двары снегавік.
Там аб нечым шапоча з грушай дуб пры дарозе.
У бясконцым прасторы светлы смутак мой знік.
Лужа там нібы мора, і ніякіх памылак
За плячыма маімі яшчэ ні відаць.
Мне квіток да "Дзяцінства"! Што, у вас перапынак?
Ну нічога. Прабачце. Я магу пачакаць.
перевод на русский язык ( по просьбе друзей)
—Если можно, билет с остановкою в Детстве.
Денег вовсе не жалко. Сколь нужно, скажи ?
Там ромашки да маки от мамы в наследство
Тихо ветер колышет... Мои миражи.
На морозе снега там блестят перламутром.
Снеговик, как живой, примеряет их шаль.
Тихо шепчется дуб с грушкой целое утро.
Душу с первым туманом покинет печаль.
Лужи там, словно море... Обиды, ошибки
За плечами моими ещё не видать.
Мне билетик до Детства!— Откажут с улыбкой.
—Что ж, сегодня не к спеху. Могу подождать.
Отзывы
Олен Екатерина12.05.2018
Как напевно и красиво.....люблю беларусские напевы. Спасибо. Марина.
Шадуя Марина12.05.2018
Рада, что вам понядно стихотворение.
Эдельвейс.12.05.2018
Маринка...у меня нет слов...профессионально написала - что тут можно сказать?
Шадуя Марина12.05.2018
Саша, вот умеешь поддержать и подсказать... Спасибо.
Буйницкий Олег12.05.2018
КалыХаюцца з ветрам.
У астатнім - ДОБРА.
Запнадта літатратурна-мрўна можа толькі...
На вёсках керыху сярмяжна-трасянкова размовы вядуць.
Шадуя Марина12.05.2018
Ёсць слова КАЛЫХАЦЦА( от колышутся), а ёсць і КАЛЫВАЦЦА. (от покачиваться)
Занадта літаратурна-моўна))) Гэта добра. Бо мая настаўніца бел. мовы, прачытаўшы першы мой верш на мове сказала, што мовы я не ведаю і гэта зусім не мая справа...лепш і не пачынаць)))
Буйницкий Олег13.05.2018
"Русско-Белорусский Словарь" - 1953 года.
Под редакцией: Я.Коласа, К.Крапивы, П.Глебки (86 000 слов)
Стр.460: "покачиваться" -
пагойдвацца, пахіствацца, пакалыхвацца.
Усё.
Шадуя Марина13.05.2018
Слова КАЛЫВАЦЦА часта ўжывае Янка Брыль у сваіх творах. Мне яно ні раз траплялася... Але ш слоўнікі я не заглядвала. Заўтра, калі успомню дзе ляжыць, абавязкова загляну. Дарэчы, няхай гэта слова будзе Гарадзечненскай гаворкай))) Я не супраць)))
Буйницкий Олег13.05.2018
А я і не супраць. І мне НЯ раз траплялася.
Але, усе словы знаходзяцца ў суадносінах да бліжэйшых,
і пры розным іх ужыванні мв атрымліваем розны сэнс.
Як і ў рускай мове.
І у тваім распавяданні мне брынькалася "калыхацца".
Такі Дурань я.
А верш добры. Пішы і далей. А то неяк ня так...
Добры паэт марына, і ня піша на Роднай Мове...
Ай-я-яй...
Шадуя Марина13.05.2018
ужо спрабую пісаць))))Тады яшчэ адно запытанне. Куды падае націск у слове Калыхаюцца????
Буйницкий Олег13.05.2018
А гэта - ад рытму верша, і ад сэнса.
У тваім выпадку "калыхАюцца",.
бо гэта ў сэнсе ".самастойна".
Прымяненне "калЫхаюцца", гэта калі нехта, нешта -
чалавек, ветрык пагойдвае,
адсюль і "калЫска" для дзіцяткі "качалка",
і песенка дзіцяткам "калЫханка" каб паснулі...
Шадуя Марина13.05.2018
У мяне яны калыхаюцца РАЗАМ З ВЕТРАМ)))
Я зараз набрала перавод з мовы на рускі
https://www.webtran.ru/translate/belarusian/to-russian/
і пераклала калывацца... атрымала адказ КОЛЫХАТЬСЯ
Буйницкий Олег13.05.2018
і нават тут няма жорсткага правіла.
бо. "наркомаўка" сцвярджае - "колыхацца",
а сяляскі народ кажа - "калыхацца".
Мы "А-каем" а не "О-каем".
"наркомаўка" доўгі час пытаолася выправіць Мову бліжэй да расейскага выгавара.
Напрыклад, у падручніках майго часу пісалі:
"піонэр", а мы вымаўлялі - "піянэр".
Шадуя Марина13.05.2018
Я чула, что правілы зноў змяніліся... Але не вывучвла іх. Мне падабаецца адзінае правіла ЯК ЧУЕЦЦА, ТАК І ПІШАЦЦА ))) Ім і карыстаюсь. Адсюль і памылкі))))
Буйницкий Олег13.05.2018
Не. Гэта добра - "як чуецца".
Бо Мова існавала і існуе без Акадэміі Навук,
без філолагаў. Філолагі - толькі вывучаюць існуючую мову, і грунтуюць нейкія Правілы, каб вучні маглі
зразумець. Бяда ў тым, што Адзіныя Правілы карыстання Беларускай Мовай былі ўзаконены
шчэ ў 1933 годзе Нар.Камісарыятам Адукацыі СССР,
у Маскве, і больш ніколі не мяняліся за выключэннем нейкіх дробязяў. Таксама існуе "тарашкевица", класычны правопіс, але яна добра адарвана ад
Мовы насельніцтва Беларусі, якое стагоддзі вяла размову на "сярмяжцы", ды "трасянцы"
"Адкрытае пісьмо да людзей Беларусі,
і да снобаў, размаўляючых сярод нас па-рускі,
і гАньбячых нашу "сярмяжку".
СярмЯга – тканіна грУбага пляцЕння,
сукно без макіяжных фарбавАнняў.
Сярмяга – не карУнкаў павуцінне,
якое на плячах паненак-пАнняў.
У чалавека прОстага –
кафтан з сярмягі збудавАны,
а носіць ён яго, па-панскі, важна…
Таму і Мова у яго – нефарбавАная,
і Праўда у яго – сярмЯжная.
А гэта Праўда – з Сутнасці самОй.
Філосаф ў спрэчцы з ёй – зачахне.
Сярмяжнай праўды неспакой
раз-пОраз па Краіне ды й, бабахне…
“Трасянка” – сУмесь сена і саломы.
І не такі ўжо добры корм,
цялятам там, альбо каровам…
І Мова – Ежа Чалавека!
Хто ж ТУТ спора?
Трасянка – сУмесь слоў.
На Беларусі нацыі ўтрасАлісь!
І людзі, з двух, ня вельмі розных Моў,
“Трасянку”, без навукі змацавАлі!
ЖывЕм – сярмЯжна!
Мовім – трасянкОва!
Чаго сарОміцца?,
Адзін другога – разумеем?
Гэта й вАжка!
“Трасянкай” называюць, ці “сярмяжкай”,
а сёння – гэта наша Мова!
І хопіць гАньбіць нас,
і нам рабіць вымовы,
за нашую “Трасянку” ды “Сярмяжку!
Няўжо паразумець вам цяжка –
Ад “санітарыі” снОбнай вашай
хварэе, й памірае наша Мова!
Дзяржава
Мове нашай, як халопке,
ганебна затыкае рот!
З паскудствам ставіцца і гнюсна…
Улады Беларусі – ТУТ зусім чужы народ!
І я, як трасянкОвы,
і сярмяжны Голас Беларуса,
кажу Вам,
Людзі – хопіць Вам дурэць!
Трымайце Мову,
й на Сярмяжцы, й на Трасянцы!
ПаразумЕюць нас, й палякі, й расеянцы.
І мы – не згінем,
і Мова наша – не памрэ!
*+*
7 мая 2013г.
**(карУнкі – кружево; збудавАны – построен(стар. Обращение к портному -построй мне костюм;
без фарбавАнняў – некрашеная; Сутнасць – Сущность; ў спрэчцы – в споре; сУмесь – смесь; ежа – еда;
ўтрасАлісь – утрясались; ня вельмі розных моў – не очень различающихся Языков; змацавАлі – скрепили;
мовім – высказываемся; разумеем – понимаем; сёння – сегодня; гАньбіць - позорить,бесчестить;
вымовы - начальственные выговоры; цяжка – тяжело; хварэе – болеет; ганебна – с высокомер-ным бесчестьем;
гнюсна – гнусно; Улады – Власти; хопіць – хватит; трымайце Мову –поддерживайте разговор;
паразумЕюць – поймут).
Шадуя Марина13.05.2018
Я не зразумела адзінае слова КАРУНКІ...У нас гаварылі КРУЖАВЫ)))) Усё астатняе ведаю)))
Дзякуй, вялікі за цікавую размову і парады...
Жук Александр13.05.2018
Цудоўна, Марыня!
Вельмі добра, але грусцінка - як плямка на чыстым сінім небе.
І чаго табе ў Дзяцінстве спатрэбілась? Глянь у снах і досыць. Шуткую.
Бліны твае не комам. Дзей далей!
Обдымаю, зямлячка!
З цяплом -
Шадуя Марина13.05.2018
Марыя, цудоўная імя, але ж мене завуць Марыны)))альбо Марыля))))
Сто самых добрых усмешак Вам з Брэсту.
Жук Александр13.05.2018
Прабач, Марыня, літару згубіў...
Павер, хацелася назваць цябе ласкава,
як клічу родную сястру.
Elena79513.05.2018
С удовольствием прочитала Ваш диалог с Олегом и Александром! А уж до чего стихи мелодичные получились! Дальнейших успехов в творчестве!
Шадуя Марина02.06.2018
Спасибо огромное Вам от нас с Олегом.
Выскребенцев Игорь14.05.2018
ГЕНИАЛЬНО!
Шадуя Марина02.06.2018
Благодарю. Игорь
Serious Sam02.06.2018
Как здорово!
Белорусской мовы не знаю, но украинскую мову знаю хорошо. Очень много знакомых слов.
Понравился философский посыл!
П.С. Уточнить хочу, на белорусской мове получается, что жЫ\шЫ?
Шадуя Марина02.06.2018
На мове, как слышится, так и пишется. Так что ЖЫ, ШЫ
Перевела на русский))) Как получилось, судите сами)))
—Если можно, билет с остановкою в Детстве.
Денег вовсе не жалко. Сколь нужно, скажи ?
Там ромашки да маки от мамы в наследство
Тихо ветер колышет... Мои миражи.
На морозе снега там блестят перламутром.
Снеговик, как живой, примеряет их шаль.
Тихо шепчется дуб с грушкой целое утро.
Душу с первым туманом покинет печаль.
Лужи там, словно море... Обиды, ошибки
За плечами моими ещё не видать.
Мне билетик до Детства!— Откажут с улыбкой.
—Что ж, сегодня не к спеху. Могу подождать.
Serious Sam02.06.2018
Интересно. А у нас в мове просто нет буквы "Ы", звук есть, но пишется она как "И", а "и" пишется так "і".
Замечательный перевод. Но оригинал мне больше понравился. )
Шадуя Марина02.06.2018
Мне тоже)))
василий васев10.11.2018
А если ждать уже боязно. А вдруг не успеешь? Спасибо. А горку на Новый год и снеговика к приезду внуков обязательно дед сделает.
Шадуя Марина10.11.2018
Разве можно бояться ЖДАТЬ???
А вот идея со снеговиками мне нравится.
Лана Аркуш02.06.2018
Замечательное стихотворение и отличный перевод!
Шадуя Марина02.06.2018
Спасибо огромное, Светлана.
С улыбкой из Бреста Марина
Elena79503.06.2018
Оригинал - потрясающий. Перевод - достойный! Спасибо великое, Марина!
Шадуя Марина03.06.2018
Вам спасибо, что читаете.
С теплом и солнышком из Бреста Марина
Любецкий Виктор24.11.2019
Прекрасно на обоих языках!
С уважением,
Шадуя Марина25.11.2019
Виктор, Очень приятно слышать это от земляков. Особенно то, что и на МОВЕ понятно и хорошо.
Спасибо, Виктор.

