Аб Мове Роднай замоўлю Слова я…
Жыццё гады пакрыху адбірае...
Прыходзе Сьмерць,
і кажа нам:
– Пара.
Старэюць хаты...
Дрэвы паміраюць...
Зыходзяць людзі на пагостны Край.
Жыццё –
дае гады, і забірае...
Ў скарбонку Вечнасці кладзе.
Калі ж, хто з нас і памірае,
то, ў Рай, ці ў Ад –
не пападзе.
Зямля усіх нас – у сябе прыемле.
І творыць прах –
і з Добрага, і з Злога...
Мы, як Сусвета частка,
ляжам ў зЕмлю.
І застаюцца толькі –
наша Праца з Словам.
Калі ж Народ
губляе сваю Мову,
Гісторыя народ такі –
як сьмецце можа змесьці !
Бо, ў Будучыні
не павядуць Размову,
пра той народ –
чыёй і Мовы ўжо няма на Сьвеце.
*+*
вечар, Мінск, Лоджыя
Отзывы
Дактиль Птеро06.04.2018
Язык - важнейший компонент и носитель национальной культуры.
Лукашева Александра06.04.2018
Как это, Алег? С чего бы, куда денется ваш язык родной? Дети ваши, внуки говорят на нём? Вы пишете на нём? Общаетесь на нём. Никуда родная речь не может деться. Но понимаю вашу тревогу... Меня тоже бесит, когда молодежь пересыпает бесконечно свою речь англицизмами. Одергиваю: Что это за ВАУ! - и т.д.
Буйницкий Олег06.04.2018
Это, у меня - ПОЭЗИЯ (на роднай мове).
Поэзия и должна - о том-сём вразумительно напоминать,
с чувством.
Спасибо.
Жук Александр06.04.2018
Дзякую, "добры" Алег Сілыч! Твае словы - як глыток з крынічкі. Вельмі хораша.......
