Дайте же отдохнуть !

Родился в местечке Синявка, Клецкого района, Минской области. В 1954 году родителей (врач и зав.аптекой) перевели в другое место работы - село Дашковка, Могилёвского района, где и пршло моё детство... "Наша багацце" Дзіцячы Рай... Ты – у такой далЕчы... Дзяцінства Край – ДашкОўка-вёска... Ой, збег бы я туды,.. калі б была магчымасць збЕгчы… Чаму ўсё лепшае – ў мінулым, так далёка?.. Ці ёсць на Свеце нейкае такое месца, дзе чалавек жыве, як птах, на вОлі? Ці гэта яму толькі што здаецца, у пошуках жыццёвых "лепшай дОлі"?.. Маленства рвецца "крыху падарОслець", каб выйсці з-пад бацькоўскае апекі... Юнацтва спешна шлях ад Дому мОсціць у Невядомае... Бывай жа, кут маленькі!.. Усё. Дарослы. Вось ён – я, разумнік! Жыццё прадоўжу – пад сваім кірункам! ...і, раптам, наступае час, даволі сумны, дзе – ўсё "ня так", як ладзілася ў думках... Усё ж, здаецца, добра... Усё ж, "як трэба"... Вось адбылося "Першае спатканне": дзяўчына-зорка, як упала з неба, і аддала табе сваё каханне... Упэўнены, што гэта – раз, і – назаўсёды! Няма нікога лепей на Зямным абшары! І не бывае лепшай асалоды – з каханай ноч бадзяцца да усходу... І вось – сям’я. А, потым, гуртам – дзеці. І разумееш, з мілай рай – не "ў шалашы"... Бо ты – мужчына. і павінен: накарміць,абуць,адзець іх... І хату збудаваць... А на якія ж,брат,скажы,"шышы"? ...і – вось,упрогся ў працу, быццам вол ты... І – цягнеш,цягнеш,.. да апошніх жыл. ...работа,адпачынак,сон,работа знОўку... і не заўважыш, як жыццё сваё пражыў... Але,ты – не гаруй, і аднясіся да Жыцця з развАгай: жыві,як кажуць,да астатка дОнца! Жыццё – крыніца... Да жыцця ў нас смАга, таму жыццё на Свеце і бяскОнцае... Ёсць жонка лЮбая, унукаў надарылі дзеці... Няўжо не бачыш,што ты – БагацЕй! Жыццё прадоўжыцца – жыццём тваіх дзяцей. Нямала гэта... Бо няма багацця – большага на Сьвеце... *+* (уначы, 16 верасня 2011г.)