Майму любаму мужу

Твае цёплыя далоні

Маё шчасце берагуць.

Хоць ужо сівыя скроні

І бабуляю завуць,

Усёроўна я кахаю

У вяселлі і ў журбе,

Як дзяўчына выбягаю

Насустрэчу да цябе.

Хоць зіма кідае срэбра,

Час нясецца,не стрымаць,

Ах,мой любы,як мне трэба

Быць каханай і кахаць!