Бяссоннiца

І зноў бяссонніца мая

Пакліча думкі ў карагоды,

Хоць не хачу,а ўспомню я

Свае турботы і нягоды.

 

І зноў бяссонніца мая

Сяброўкай лепшай назавецца,

Хоць не хачу,даверу я

Ёй тое,што хавала сэрца.

 

Навошта ты зрабіла так?

Чаму зноў крыўду не трымаеш?

А зараз паступіла б як?,-

Яна пытае і пытае.

 

Мне зноў спакою не знайсці

Сярод такой бясконцай ночы.

Прашу,бяссонніца,пусці

Збавіцель-сон на мае вочы!

 

Але яна не хоча спаць.

Мяне ні кроплі не шкадуе.

Мы будзем доўга размаўляць,

І зноў да ранку не засну я…