ГОРКІ СМАК

Горкі смак пранізвае нас хваляй,

Быццам звон званоў пад купалам царкоўным,

Бы ў часіны службы памінальнай,

Ці надзею ў сэрцы будзіць з Днём Хрыстовым...

 

Панясе між скал, глытае вірам,

Гне на дно і ліпне глей смалою.

Лёс клянём і давяць сэрца гіры

Болю, жахаў — не даюць душы пакою.

 

Калі ж мы дазволім разбудзіць нас,

Не дадзім схавацца лёсу ў мутных водах —

Горкі смак быў Божаю гадзінай,

Утрымала доля нас на паваротах.

 

Кропка слізкая дае два кубкі,

Робім выбар з мёртвай і жывой вадзіцы.

Плашч ахвяры нам накінуць мукі

Ці да сонца расхіснуцца аканіцы.