ЗАЙЗДРАСЦЬ І ТАЛЕНТ

Зайздрасць народзіцца ў сэрцы,

Рвецца ў палёт, не стрымаць, быццам птушка.

Цяжка, не хочацца верыць,

Што не так здольны, душы непаслушнай.

 

Добра, калі з усёй сілай,

Мы пачыналі шукаць шлях удалеч,

Спрэчкі з зімою, з вятрылам

Лёсу духоўныя песні спявалі.

 

Хмары, калі наша зайздрасць

Топча і крылы ламае крылатым.

Над скрыжаванымі значнасць

Марыць адчуць і імкнецца заўзята.

 

Зайздрасць — для талентаў лакмус.

Там, дзе пяшчотаю Божай абвіты,

Не прыжываецца вірус...

Адмежаваны ад сэрцаў малітвай.

 

Таленты радасці зерне

Сеюць вакол і падставяць плячо тым,

Хто, той прамень, што праз церні

Шле прывітанне ад зоркі, з пяшчотай.