Телевизор я люблю!

Пасядзелкі ля тэлебачара. Са зборніка "Гішторыі дзеда Алега". Вечар. Каву п’ем. З жонкаю сядзім ля тэлевізара. З кловуна вусатага рагочам. Грае перад публікаю тыгара... А “дрэсыроўшчыка” нябачна побач з ім, які прастога кловуна так вызверыў... Сам па сабе людзям мазгі мароча. І каб сваім... Дык і чужым! Сядзім, каналы шчоўкаем, глядзім. Ў Яўропе крызіс... Банкі загінаюцца... Народ на вуліцах бунтуе – храновей стала, еканоміка ўпавалачку ляжыць! Ах, маці ж вашу такую-растакую! Ды нам, да вашай,еўрапейскай, да “храновасці”, на Беларусі, ўжо, напэўна, й не дажыць... А тутцькі зноўку Кловун распінаецца... Як ён радзее дні і ночы "за народ". Як ён з буржуямі змагаецца, каб не захапілі, казлы з "ЕС" тарфяны наш гарод. А у Яўропе - крызыс з фэстывалямі... Цікавы крызыс... і як такі не палюбіць? Народ на вуліцах пагойсае з паліцыяй, а потым,разам з ёй, адвальвае ў піўныя – піва са шпікачкамі папіць. А кловун наш сябе ўсё усхваляе... Ай, божачкі, калі ж ён толькі спіць? Бо, кожны ж дзень, па хвалям ўсіх “ТВ” гуляе... Таму што “справу прафэсійну” мае - сваёю баўбатнёй народ дурыць... І як у фэрэра-Адольфіка, з Беніта-дучэю, паводзіны... А да якой там спраўнай працы кловун і ня годзен. Бо, аніякай працы не абучан. *+* 27 снежня 2012г.

Прекерасно !! Молодцы! С большим теплом!!!!!!!!!!!!!!

все было бы очень смешно! если бы не было так грустно....