Издать сборник стиховИздать сборник стихов

Складзецца усё добра, я веру!

Складзецца усё добра, я веру!
Я - беларус, но никогда не писал стихов на беларуской мове.
Не судите строго. Это - моё первое...
***
Пакуль нада мною ня вые грамніца,
Мне б чыстай расою ўдосталь напіцца,
Травінкай маленькай на міг абярнуцца,
І з пеўнікам зранку ля мілай прачнуцца.
 
У расстанні сумна, тужліва, самотна,
Любоў малай птахай лятае вальготна
Не срэбра, не злата ў жыцці мне ня трэба,
Знайсці дзе сцяжынку у хмарнае неба?
 
А простае шчасце тут, блізка, дарэчы,
І радасць палёту лягло мне на плечы!
Самотнай на небе я зорачкай ззяю,
У сэрцы любоў і надзею люляю.
 
Складзецца усё добра, я веру, я мару,
Хай ветрык ў далоні і слёзкі на твары.
Хай збудзецца тое, што ў сэрцы хавалась –
Для усіх толькі кропля, блакітная маласць.
 
Складзецца – я ведаю, збудзецца – веру!
У сэрдца, у душу адчынены дзверы.
Каханне, як цуд нейкі возьме нас ў казку.
Жыццё – не журба! Верыш? Дасць нам і ласку…
-------------------------------------------------------------------
Мой же перевод на русский язык (почти дословный)
***
Пока надо мною ненастье клубиться,
Мне чистой росою бы вдоволь напиться,
Травиночкой малой на миг обернуться,
И с утренним “Петей” у милой проснуться.
 
В разлуке так скучно, тоска, одиноко,
Любовь малой птицей летает вольготно
Мне в жизни сребра или злата не надо,
Тропинка на небо – вот это услада!
 
Эх, счастья простого – и стало б мне легче,
Пусть радость полета мне ляжет на плечи!
В тиши - одинокой звездой засияю,
Любовь и надежду я в сердце люляю.
 
В прекрасные я улетаю мечтанья,
На ветра ладони слезинка растает.
Пусть сбудется то, что на сердце скрывалось -
Для всех - это капля, небесная малость.
 
Я знаю - всё сложится, сбудется - верю!
Что в сердце и душу откроются двери.
Любовь, это чудо – заманит нас в сказку.
Печальна вся жизнь? Веришь? Даст нам и ласку ...
Отзывы
Нічога так... Складненька... Пачуцці змог выразіць ! Не забывай Яе.. "МАЯ РОДНАЯ МОВА." Мая Мова – жыве са мною. З самай раніцы, і да ночы. Размаўляе з маёй сям’ёю, і са мною на вуліцу крочыць. Прывітае маіх знаёмых, і купляе харчы у краме. А бывае, па тэлефону пагуторыць з маёю мамай. І суседзі, глядзь, яе слухаюць. Піша пісьмы – камусь далёкаму. Забаўляе казкамі ўнукаў. І – мілуецца-сварыцца з жонкаю. А пад вечар нашэптвае вершы... Я люблю сваю Мову ёмкую. Калі буду ужо памершы – будзе Мова жыць у патомкаў. *+* 13 траўня 2014 г.
Добра, сябра!
17.11.2018
ВЫ МОЛОДЕЦ!!!
Благодарю, я ещё учусь...
Мне понравилось и очень. За душу берет твой стих. Ты пиши ещё так же, на двух языках... Только мне задаётся, что перевод не дословный, а поэтический. Но красиво.
Столкнулся первый раз с переводом. Оказывается - это трудная задачка.. И - интересная! Спасибо за отзыв. Будем стараться...
А я писала на украинском и переводила на русский...