Обыкновенный день недели. Пятница.

"МінскіЯ Хронікі.
ЗВЫЧАЙНЫ  ДЗЕНЬ  ТЫДНЯ. ПЯТНіЦА"
    **   *   **
Весяліўся ўчора…
У серадУ – таксама…
Сёння ж
нешта дрэнна..
Быццам будзе Гора…
Быццам бы  я – Дрэва,
і цячэ атрута па маім карэнням…
Вось,..
дык таж Халера!
Ад чаго ж няймецца…
І з чаго ж  мне дрэнна…
Нічога ж  не згарэла…
І нідзе не тлеецца…
Шчэ ж  не пень, а Дрэва –
чапляюся карэннямі…
Семя прарастае…
Падрастаюць ўнукі…
А нешта ж 
прэцца дрэннае,
невядома скуль…
Логіка прастая,
як прыкончыць мУкі –
зграбасьцІць карэнні
у сваё бярэма,
і – далЕй адсюль…
А куды ж,
з Радзімы…
Дзе ж  ты знойдзеш месца,
каб жылось нядрэнна…
Тута – пасадзілі…
Дык чаго ж – няймецца…
…не прыжыцца Дрэву
у чужой зямельцы…
У чужой зямельцы –
Высахнуць карэнні…
         **   *   **
 у Пятніцу  задумана  і  напісана...
(**звычайны – обыкновенный; серада - среда; таксама – также; атрута – отрава;
скуль – откуда;Бярэма – охапка; адсюль – отсюда.)