Притча о Совести

“Прытча пра Сумленне”.

***

Я прыйшоў к вам здалёк...

З тых мясцін,

дзе сваё вы згубілі Сумленне.

Я да вас вам Яго прывалок –

каб вы сталі прад ім на калені.

 

Гэта – бацька, і маці, і Кут –

у якім яны вас нарадзілі...

Гэта – Чэсць,

гэта – Гонар, і – Суд,

за няшчасці на вашай Радзіме.

 

Вось Яно, перад вамі – жыве...

Не пазбавіцца вам ад Сумлення,

не бывае такога павек.

І таму,

перад ім – на калені !

*+*