Вечернее
Вечаровае
Анна Атрощенко
Чырванела неба, як дзяўчына,
Луг драмаў самотны ад расы.
І вільготнаю была даліна,
Нахіліла жыта каласы.
Маладзік, загнуўшы свае рожкі
Весела над возерам скакаў,
Жоўтыя, намаляваўшы ножкі
Ён разбег на плёсах зноў узяў.
перевод с белорусского:
Небо,как девица красная,
луг печальный в росе.
Сырость долины ненастная,
мокрые колосья на полосе.
Месяц, с кривыми рожками
весело прыгал над росами,
своими жёлтыми ножками
вновь разбежался над плёсами.
