Вам, кукушка об этом не расскажет...

"Вам, зязюля гэта не раскажа..."

 

Зведаць нам,

нікОму не данО –

колькі жыць, калі нам – паміраць...

Лёс маўчыць.

І не – каб падказаць,

дык – скУллі !

Прыйдзе Час калісьці – ўсё адно…

Не шукай, гады каб падлічыць,

зязюлю.

 

Зведаць нам,

нікОму не данО –

Лёс калі закрые нашы вочы...

І, ня трэба з гэтага тужыць,

ў іншы раз – не давядзецца жыць,

бо – аднойчы толькі, нараджаемся з матулі.

Прыйдзе Час – не празвініць званок,

проста перастане сэрца крочыць...

Не лічы “ку-ку”

дурной зязюлі.

 

Зведаць можа,

кожны з нас адно –

як пражыць жыццё, якое дАна...

Бо, ад кожнана ў залежнасці яно –

ці, трусліва і падлюча, ці – адвАжна.

Ў гэтым – у жыцці тваё прызванне.

А зязюля,

вам пра гэта – не раскажа...

*+*

**(зязюля – кукушка; зведаць – узнать; колькі – сколько; калі – когда; Лёс – Судьба;

маўчыць – молчит; падказаць – подсказать; дык –скУлли - а вот вам – фигу (идиома);

Час – Время конкретное; калісьці – когда-то; не шукай – не ищи; вочы – глаза;

ня трэба – не надо; тужыць – тосковать,печалиться; аднойчы – однажды;

сэрца –сердце; крочыць – шагать,идти; не личы – не считай, не подсчитывай;

ад кожнана – от каждого; ў залежнасці – в зависимости).