людзi

Цяжка жыць у тiшынi,

калi наукол нiкога,

глядзець у вогуль з вышынi

ды не бачыць бога.

 

яны то е ! жывыя людзi,

яле спашкудзiу нехта,

як быццам нехта их прымусiу

iсьцi супраць паветра.

 

а я па вулiцы блукаю

i лiчу лiхтарыки,

дабрыню усе шукаю

ды толькi злыя тварыки...

 

дзе ж ваша щасце ?

дзе ж вашы мары ?

хто жыцце размалявау

вам у чорныя хмары ?

дзе ж ваша смешка

што звонка лiлася?

тольки атрута

у вас засталася.

 

няма у сэрдцы цяплынi,

толькi боль ,да страта ,

цi анелы вымярлi ,

цi дьявалау багата...