Вечность Человека
Вечнасць Чалавека.
А хто б, і што,
тут,
пра мяне не гаварыў –
я не павІнен !
Падумайце –
ці я, канкрэтна,
разі б мог ?..
За ўсё ў адказе – Бог,
які мяне стварыў
з кавалка гліны.
Я ўвесь з яе.
Ад Яек, да патЫліцы.
А ў гліны – рОзуму няма !
Ну, можа, паасобку,
ў кожнае малекулы…
Ой, не смяшыце!
Я – разумны чалавек…
Дзе розум у мяне, пакіньце…
Мо, калі ем, –
"хлябала" разяваць?
Кавалак гліны палічыць –
разумным чалавекам?..
Чаму "да смерці",
як я пагляжу,
"камок" з "камком" ўступае ў супярэчнасць?
Што?
Пераступілі бессмяротнасці мяжу?
Пра чалавека гэта не скажу.
А вось кавалак гліны –
Вечны !
*+*
12 красавіка 2013 г.
**(не павінен – не виноват; у адказе – в ответе; стварыў – сотворил;
кавалак – комок; рОзум – ум; паасобку – по отдельности; пакіньце – бросьте;
"хлябала"(жарг.) – рот; палічыць – посчитать; чаму – почему;
як я пагляжу – как я посмотрю;
супярэчнасць –противоречие; мяжа – граница).
Отзывы
Nik19 Николай Поломошнов15.01.2016
Не могу сказать, что разумею по белорусски, однако, суть стиха понял! Человек, он вечен в теле, в глине, в мыслях и делах, что сотворил за жизнь свою земную
