Роздум.

Шчасце чалавека –

у самім Жыцці...

А Жыццё –

у мАрах,

і бясконцай працы.

Клапатліва мару узрасціць –

Час патрэбен,

плод каб дачакацца...

 

Сад развЕсці.

Хату збудаваць.

Ды й нашчадкаў

ўзгадаваць патрэбна.

Марыцца,

што будзем векаваць,

ў старасці,

сярод сям’і,

ды з хлебам...

 

Пашам глебу.

Зерне высяваем.

Марамі жывуць –

старыя з малымі.

А Жыццё

ніяк не паспявае

ўслед,

за марамі...

*+*