Вечер Жизни

ВЕЧАР ЖЫЦЦЯ.

Ціха вечар падпаўзае,

да мяне,

у госці…

Цягне коўдру за сабою,

каб сагрэць,

мае стАрачыя косьці…

Я і згодзен,

не чынюся,

ў траўку забурыўся.

Вечар – коўдру на мяне,

бо, бача,

што змарыўся...

Разам з вечарам

ляжым,

і насамі шморгаем.

Коўдра ж,

зношАна зусім,

сьвецяць дзіркі-зоркі…

Вечар

нешта шэпча мне,

каб заснуў,

да ранку.

Можа нешта пра сябе,

можа калыханку...

*+*

24 чэрвеня 2013г. …наўзвячорак…

**( коўдра – одеяло; згодзен – согласен; бача ж – видит же;

змарыўся – устал; разам – вместе; да ранку – до утра).

Отзывы

Прыемна чытаць вершы на роднай мове. Падабаецца

Косава мне такі смак надае, вечарамі... Добра пішацца... Дзякую.