Родина и неясность собственности

Радзіма і няяснасць уласнасці.

 

Я жыву ўнутры сябе.

Навакол – Краіна.

Усе навокал – у барацьбе,

за чыны, за грошы,

як бы аблапошыць...

Нікога – за Радзіму...

 

Што Радзіма?

Проста край, лірыка...

Плюнь – яе няма...

А заводзік – каравай...

А зямелька – вось яна...

Ды і грошыкі, канешне,

лепей, каб замежныя...

 

Мне Радзіма - жыць, глядзець:

рэчка, лес, прастору яснасць...

Ім - прастор ў гектарах мець,

ва Уласнасць...

Я жыву ў сябе, ўнутрах,

крыху пацясніўшысь.

За Радзіму маю страх,

і к сабе ўпусціў яе...

Я, як просты чалавек,

мала што магу...

Ты, Радзіма, пажыві ў мяне,

навек.

Можа зберагу...

*+*

11 кастрычніка 2012 г.

(**навакол – вокруг; уласнасць – собственность).