И когда же рак на горе свистнет?

Ой,даўно ж гэта было,

заглянуць калі туды… …

шурык-пан схапіў Уладу.

Дык,па-першыя гадЫ,

не казаў сябе ён гадам –

баўбатаў,як памяло…

 

Быў – такіх няма нідзе.

“Чэсны” быў – у грудзі лЯпаў!

Прыглядаўся да Улады,

і, каб не зведалі,што сквАпны –

то, з людзямі на парадах,

то, з трактарыстам у баразне…

 

Не заўважыў наш народ,

як сплялася Павуціна:

хто меў спрэчкі да Улады –

пачалі знікаць і гінуць;

невукі на ўсіх пасадах –

хамаваты нейкі зброд…

- Аддавай Уласць назад! -

шурыку крычыць народ.

– Мы – народ! Мы тут – і Існасць!

– Я аддам…

Ды, папярод хай мне рак на горцы свісне!

…і калі ж ён свісне,гад!

*+*

13 верасня 2012г.

***(сквапны - алчный; існасць - сущность;

папярод - сначала).