СУСВЕТЫ З`ЯДНАЕ ВУЗЛОМ

Сусвет - гэта Бог, ён у кожнай крупінцы,

Ён вецер і хмары, аблокі ў нябёсах.

Ён нашы імкненні, жаданне маліцца

За светлае жыцце, за вочы без слёзак.

 

Дажджынка – лье сціпла жыццёвыя сокі,

Сняжынка, што грэе марознымі днямі.

Пярун і маланка – жыццёвыя ўрокі,

Гісторыі пасак – уецца вякамі.

 

Мы дзеці, мы калька яго на Зямлі тут,

Маленькі сусвет, мы адбітак Гасподні.

З наказам прыйшлі жыць, тварыць ды з малітвай,

Каб зло і дабро распазнаць былі здольны.

 

Пазнаем сябе – у сусвет шырэй дзверы

Адчынім... Крок мудры ў духоўным напрамку.

Напрамку да светлага веку, да веры:

Што дзень будзе новы, пачнецца ён ранкам.

 

За зімамі вёсны абудзяць прасторы,

Народзіцца колас, нальецца на сонцы.

Сусветы з`яднае вузлом без пакоры,

Напоіць напоям духоўным і моцным.