Прыпеўка

Агарод я пасадзiла,

I расцi яго прасiла.

А як восенню прыйшла,

Дык нiчога не знайшла.

 

«Маладзечанку» чытала,

Сябе мiлую пазнала.

Хто ж пра гэта мог тут знаць,

Ды ў «раёнку» напiсаць?

 

Абяцаю добры людзi,

Больш такога тут не будзе.

Прапалю на другi год,

Чыста, чыста агарод.

 

Дарагая ты газета,

Вельмi дзякую за гэта.

Як ты зганьбiла мяне,

Стала сорамна ўдвайне.

 

У маладзечанскай газеце,

Як нiдзе на белым свеце.

Праўда льецца ручайком,

Як чытаеш вечарком.

 

Мая бабка вось - Матрона,

Градку поле ля балкона.

Ды чакае паштальёна,

I газету iз раёна.

 

Як карову прадавала,

Мне «раёнка» памагала.

Я з рэдакцыi прыйшла,

А карову не знайшла.

 

У «раённай» у газеце,

Прачытаеш усё на свеце.

Пра свiней i пра кароў,

I пакупку добрых дроў.

 

Начыталася такога,

У «раёнцы» пра старога.

Самагонку ён рабiў,

Усю аколiцу труцiў.

 

У «Маладзечанскай газеце»,

Нiбы з ружаў у букеце.

Лашчыць сэрца добры пах,

Хоць калючак цэлы гмах.

 

Я выходжу на свiтанку,

Плача дзед мой каля ганку.

На падпiску не паспеў,

Як сказалi - дык самлеў.

 

Дзякуй мiлая газета,

Што паслухала куплеты.

Што ты пiшыш пра людзей,

I даеш iм шмат надзей.