Я ш тут по бабах но ходыв б

Да внюхвав jіхны шмоточкы
Мне выjті не в чем до людэj.
І есть почті што нечево.
Бо всё обдёрто до костеj
С совецкого щэ времені.
Був сахар з мэду прамо ж, эj?
Із хлопка рубашоночкы.
Штанішэк скількы хоч із Венгр,
Із Чэхіі туфлёночкы...
Був хлібыць чорныj в матырэj.
Ну, з жыта жэ. Ны золота.
Да, хэ, да впхаjімо дрощэj!
І хаj на сучк 100 сволочыj.
Я jів одны но крышаны.
Пудбіляны картоплычкы.
А був, однако жэ, ексь сыт.
Бо працювалы до поту.
А мні ж і зарэ е колы
Тут швэньдяты по Бродніцы.
І горуватым, бач, ажны
Ув Баті мого свёнтого.
Дае шэ Біг нам павуків,
Шо мухыj хваjно знохмають.
Но нет – порвімо всю травычк.
Бо зарослы коровнікы.
Я гындэ выкосыв собі
Траву косо j ныклёпано.
А гэто ж вам но каля прысьб.
А ны пуд 20 соточок.
Оj, а ек сіно тэ згрыбы,
Колы дощі всэ з грозамы.
А мы взялы да помолывсь
І выныслы всі копочкы.
Мынэ забулы всі Томкы.
І діткы з жеху горбляця:
Да татко ж наш зу7 дурныj!
Ну, гэ всэ ты одолаеш?
Мынэ тут лають всі пынькы:
Да одыjды! Мы з бочкыё!..
І пыво жлуктять но швагры
І ны пускають к сёс3, ыj.
Ну, шо ты скажыш на мандыщ?
Прыкрасно жыють вошычкы!
А чы так много трэ ля мні,
Колы любуюсь шворабом.
От муха хваjна залытыть
Тут во в мою коморочку.
А я ж ужэ лопатк хучіj?
То пожывы ж во так, бы Кіт!
... чы трэ шэ во мадоночка j?

