Издать сборник стиховИздать сборник стихов

Намариэ(эльфийский(квенья))

Намариэ(эльфийский(квенья))
Мой ответ звёздной королеве. Ибо я люблю природу и Звёздную королеву.

Звёздная королева люблю тебя очень,
звёздная королева пойми мою боль,
Я ныне в том ветре ласкаю твой очерк,
Лунные волны, волны и вот мой бемоль
Арфы, которая ночью мне снилась...

Квенья
Ai! laurië lantar lassi súrinen,
yéni únótimë ve rámar aldaron!
Yéni ve lintë yuldar avánier
mi oromardi lisse-miruvóreva
Andúnë pella, Vardo tellumar
nu luini yassen tintilar i eleni
ómaryo airetári-lírinen.

Sí man i yulma nin enquantuva?

An sí Tintallë Varda Oiolossëo
ve fanyar máryat Elentári ortanë,
ar ilyë tier undulávë lumbulë;
ar sindanóriello caita mornië
i falmalinnar imbë met, ar hísië
untúpa Calaciryo míri oialë.
Sí vanwa ná, Rómello vanwa, Valimar!

Namárië! Nai hiruvalyë Valimar.
Nai elyë hiruva. Namárië!
 
Перевод на английский
Ah! like gold fall the leaves in the wind, 
long years numberless as the wings of trees! 
The years have passed like swift draughts 
of the sweet mead in lofty halls beyond the West, 
beneath the blue vaults of Varda 
wherein the stars tremble in the song of her voice, holy and queenly. 

Who now shall refill the cup for me? 

For now the Kindler, Varda, the Queen of the Stars, 
from Mount Everwhite has uplifted her hands like clouds, 
and all paths are drowned deep in shadow; 
and out of a grey country darkness lies on the foaming waves between us,
and mist covers the jewels of Calacirya for ever. 
Now lost, lost to those from the East is Valimar!

Farewell! Maybe thou shalt find Valimar. 
Maybe even thou shalt find it. Farewell!
 
 
Перевод на русский
Ах! Золотом облетают листья под ветром

годы, бессчетные как крылья деревьев,

Долгие годы прошли, как быстрые глотки

Сладкого меда в величавых залах

за гранью Запада, под синими сводами Варды

где трепещут звезды

от звуков ее песни, песни священной королевы

Ныне кто кубок мне вновь наполнит?

И вот Варда, Возжигающая, с горы Вечноснежной

подобно облакам, руки свои Звездная Королева воздела

и все тропы затопила тень

И из серой страны ложится тьма

на пенные волны между нами

И туман скрывает Калакирии самоцветы навеки

Ныне потерян, для Востока потерян Валимар

Прощай! Может быть, ты найдешь Валимар!

Может быть, именно ты найдешь! Прощай!