Вечность Человека

 Вечнасць Чалавека.
 **   *   **
А  хто б, і  што,
тут,
пра мяне не гаварыў –
я не павІнен !
Падумайце  –
ці  я, канкрэтна, 
разі  б  мог ?..
За ўсё ў адказЕ – Бог,
які мяне стварыў
з кавАлка гліны.

Я ўвесь з яе.
Ад Яек, да патЫліцы.
А  ў гліны –  рОзуму  няма !
Ну, можа, паасобку,
ў  кожнае  малекулы…
Ой, не смяшыце!
Я – разумнЫ  чалавек…
Дзе  рОзум у мяне, пакіньце…
Мо, калі  ем, – 
"хлябала" разяваць?
Кавалак гліны  палічыць –
разумным чалавекам?..

Чаму "да смерці",
як я пагляжу,
"камок"  з  "камком"  ўступае  ў супярэчнасць?
Што?
Пераступілі бессмяротнасці мяжу?
Пра чалавека гэта не скажу.
А вось кавалак гліны –
Вечны !
*+*
12 красавіка 2013 г.
**(не павінен – не виноват; у адказе – в ответе;
стварыў – сотворил; кавалак – комок;   рОзум – ум;
паасобку – по отдельности; пакіньце – бросьте;
"хлябала"(жарг.) – рот;  палічыць – посчитать;
чаму – почему; як я пагляжу – как я посмотрю;
супярэчнасць –противоречие; мяжа – граница).