У вокны глянеш - снег навокал
У вокны глянеш – снег навокал,
Галінкі дрэў у задуменні белым,
І птушкі прытуліліся да вокнаў,
Як да далоні чалавечай целам. У снежным кажусе - гронкі рабіны,
Як полымя чырвонае на белым.
Так і цяпло душы ўзімку
Палае ў горадзе застылым.
Галінкі дрэў у задуменні белым,
І птушкі прытуліліся да вокнаў,
Як да далоні чалавечай целам. У снежным кажусе - гронкі рабіны,
Як полымя чырвонае на белым.
Так і цяпло душы ўзімку
Палае ў горадзе застылым.
