Мана билгтә, һартан эвтә хальмг
Дассн нутгта әмдрлдән салсн угач,
Мөңгнә төләднь хәрин һазрт очҗ,
Дүүрң хавтхас седклчинь хаңһаҗ оркву?
Олын дунд саглад бәәһәд бәәҗ,
Аав-ээҗиннь герән санад суудмч,
Отг чинь холын холд үлдәҗ,
Арһ угад амрлтынь тесч күләнәч.
"Зун җил үүнд нүүҗ бәәһәд,
Зун тәвн җил давҗ одхла,
Зүн Һарин һазрт хәрү ирхм"
Зөргтә урдксин келсиг санад бә.
Өсксн тег чамаг угад өнчрҗ,
Өлн мал кеер гүүлдәд геедрҗ,
Өвкнрин үлдәсн герин эрснь хуһрҗ,
Өңгинь алдад, шавр дотркинь үзүлҗ.
Хәрич! Хәрү ирич нүүдлин хальмг!
Хәәртә көвүһән әмни адгт үзхәр
Көгшд чинь һанцардад чоншң ууляд
Күләлго, көлдәд, нүдинь аняд одна.
Мана билгтә, нерән туурсн хальмг,
Соңсыч, гер чинь эзн уга
Мет зогссн болвчн, эвдрн гиҗәнә.
Сонр, эрүл болхла чинь, бод!
