Аминь

Аминь, Аминь, Аминь...

Запаўнач. “Косаўскі зшытак”. *** Над гарадком пранЕслась навальніца... І вецер – ліпу стАрую зламаў... Да Бога намагаўся дазваніцца... Маўчыць... Мо, тэлефона у Яго няма… Адзіны у начы, і пагутОрыць не з кем. Камусь званіць – дык толькі раззлаваць. Пью каву, на сваім любімым месцы – пад яблыняй, дзе можна й начаваць… ДалЁка дзесь грукоча навальніца... Пакінуўшы прамыты гарадок... Мне Богу хочацца у чымсьці павініцца... Званю – не падымае трубку тэлефона Бог... Над галавою – зорная прастора. Цудоўна Косаўская чэрвеньская ноч. І хочацца – хоць з кімсьці пагутОрыць, ды некаму мне ў гэтым дапамОч. Заціхла дзесь, стаміўшысь навальніца… Я на траву, ля яблыні – прылёг... А тэлефон – затрынькаў... Глядзі ж ты, нехта ж хоча дазваніцца... Ня буду трубку браць – няхай там нават звоне Бог... *+*

Наш Бог, всего лишь копия еврейского :( Даже первоисточники совпадают до запятых :)

Так ведь "по образу и подобию..."